2010
We hadden een geweldige WITTE KERSTMIS en ook Januari mocht er wezen…. 
 
 
maar Februari bracht ons eindelijk de eerste zonnige dagen !
Toen de dagen langer werden,
kregen we een prachtig voorjaar,
dat warm en stralend overging in een mooie Juni-maand.
In Juli en Augustus viel het weer een beetje tegen,
maar zoals sommige van mijn gasten zeggen:
…”wel lekker gewandeld”…
Dit najaar hebben we een echte Indian Summer en de herfst laat zich van haar allermooiste kant zien…
De reeën wagen zich dichterbij en
onlangs is een wild zwijnen familie gesignaleerd;
op zoek naar rijpe maiskolven.
 
 
december  en Kerstmis 2011 was mild
er viel veel regen,
maar de echte wandel liefhebber trok er zich niets van aan! 
 
 
2012
begon met even een paar dagen zon,
maar….in februari kwam toch de sneeuw.
Het is schitterend hierbuiten.
In de stad is men er minder blij mee.
 
 
vorige week zag ik nog 4 reeën ,
scherp afgetekend tegen de sneeuw.
In het bosje de eerste sneeuwklokjes..
en vandaag zaten twee grote hazen achter Arcadia,
op de grens tussen weiland en akker
te wroeten in de ontdooiende aarde
 
 
Gelukkig, de dagen worden alweer wat langer
er komt al weer wat meer licht.
dankzij het zachte weer
zie ik overal ontluikend groen, nu al…
de tuin is ontdaan van de winterblaren en
Flodder de kat wil nu ook weer naar buiten …
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lezend in dit blog, zie ik zowaar
dat ik de hele zomer heb overgeslagen !
Nu was het eigenlijk ook geen zomer om over naar huis te schrijven…
Hooguit de overstroming op 29 juli…
zoiets was al in geen honderd jaar meer gebeurd.
Op nog geen uur tijd steeg het waterpeil van het riviertje de Gulp ruim anderhalve meter…
en liet een enorme ravage bij diverse bewoners en ondernemers achter.
Gelukkig bleven wijzelf bespaard van alle modder en troep
en konden daardoor hand en spandiensten verrichten bij een minder gelukkige buurman.
Eind augustus kon ook de laatste ondernemer weer volop aan de gang.
Gelukkig maakt het septemberweer een heleboel goed,
de terrasjes zijn weer volop gevuld,
Het WK wielrennen trekt veel bekijks en 
de oever van de eerst zo wilde Gulp is lieflijk als weleer.
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
het wordt al weer wat frisser hé
Nog even,
dan begint het bos te  verkleuren
met hopelijk prachtige herfstluchten,
de eerste vogelvluchten op weg naar het zuiden 
 
2013
 
De jaarwisseling komt eraan:
We moeten weer wennen aan
de eerste sneeuw,
de eerste stormen,
Warme jassen,
Extra dikke dekbedden uit de kast
Om ons tegen de kouder wordende  nachten 
Te beschermen. 
Nog een paar dagen, dan
is het Kerstmis.
 
de dagen vliegen voorbij
ook Carnacal is alweer verleden tijd,
maar het voorjaar komt eraan:
ik zie het aan de het licht
dat dagelijks helderder wordt 
en ik ruik het.
Een vochtig frisse lucht die de bedomptheid van de winter verjaagt.
 
 de winter heeft ons lelijk parten gespeeld,
hoe vaak ik ook dacht: nu begint het voorjaar  echt
en dan
ineens weer een dik pak sneeuw
er bleven steeds restjes sneeuw in de bermen liggen 
en de oude mensen zeggen hier dan:
..”dee schnie dee waaht op de neue!”
vrij vertaald: 
“die sneeuw, die wacht op een nieuw pak sneeuw”
en inderdaad dan kwam er weer een portie .
 
Ik ben er dol op, die witte wereld,
maar dit jaar ben ik toch echt blij
dat de kou eindelijk uit de lucht verdwijnt en de tuin weer tot leven komt.
 
 
 
 OLYMPUS DIGITAL CAMERA
 
 

 

 

 

 

 

 

het is 12 april en eindelijk, eindelijk wordt het warmer.
voor a.s. zondag is een temperatuur van 21 graden beloofd, hoera!
En tegelijkertijd
rijdt de Amstel Gold race door het dorp,
dat wordt een drukte van belang.
Hier in Beutenaken, 1000 meter verderop,
merken we er weinig van
alleen veel wandelaars die voorbij komen.
Het seizoen komt maar moeilijk op gang dit jaar.
De recessie is ook in de verhuur goed te merken.
De leegstand gebruik ik nu
om het Aait Hoes groot onderhoud te geven,
Er wordt hard gewerkt om er weer een plaatje van te maken.
Mijn aandeel zit meer in het
opfrissen en waar nodig vervangen van sommige meubels,
gordijnen en kussens wassen,
de tuin haar voorjaarsbeurt geven
en de werklui tijdig van spijs en drank  voorzien.
Ik heb het er druk mee.
De mannen pakken het erg grondig aan,
maar over een week moeten ze klaar zijn,
want dan komen de eerste bezoekers weer.
Ik hoop dat mijn gasten het resultaat mooi vinden.
 
 
Het is alweer een hele tijd later: 
de laatste week van juli is ingegaan.
Ik moet dringend aan de kwartaal-aangifte beginnen,
maar met dit heerlijke weer 
wil ik eigenlijk veel liever in de tuin zitten.
Op’n mooi schaduwplekje
met een goed boek
en dan nog een glaasje wijn!
tja…
Limburg is dan paradijselijk!
 
De verhuur is ook eindelijk wat beter.
Het slechte voorjaar,
een zomer die maar niet beginnen wilde,
en dan nog die crisis waar iedereen het over heeft.
Tja…?
 
En dan ineens..
..de zon schijnt..
en met het stijgen van de temperatuur
rinkelt ook de telefoon vaker.
Gelukkig maar,
want de rekeningen trekken zich nergens wat van aan.
 
pompoenroos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Toch heb ik gemeend
 iets met die crisis te moeten doen.
 Vanaf nu zal ik wekelijks een leuke aanbieding maken
die U terug kunt vinden 
onder het hoofdje Breaking News!
 
Verder werk ik aan een nieuwe prijslijst
die ik per 1 september klaar wil hebben.
Veel goede voornemens
 
 :sos: “de WAS”
Gisteren zijn weer veel gasten vertrokken met achterlating van een enorme berg wasgoed! Gelukkig droogde het goed bij deze tropische temperatuur. Het was 35* in de schaduw, maar in de volle zon liepen de straaltjes zweet langs mijn rug en voorhoofd.
Vanmorgen waren een paar lakens kletsnat van een buitje vannacht, maar de zon is er alweer, dus ik ga lekker verder met de laatste badlakens.
:shithappens: en nu nog de strijk….gelukkig is het vandaag wat koeler.
 
Het is 6 april, driekwart jaar later en vééééél kouder. 
De strijk staat er nog altijd, dat wekelijks terugkerend fenomeen.
Maar wat zou ik het nu graag zo warm hebben als toen,
Alhoewel, bij 35 graden is strijken een wel heel warm klusje.
We hadden dit jaar een heel milde winter, maar daarvoor veel regen. 
Ik loop achter met het tuinwerk, maar ook daarbij zit ik te wachten
op die ene heerlijk warme zondagmiddag.
Wanneer de stroeve botjes soepel willen meewerken 
en het lijkt alsof je 10 jaar jonger bent.
Helaas is de volgende maandagochtend de spierpijn niet te harden,
maar één enkele blik naar buiten en de zon breekt door in mijn gezicht.
Het is het waard geweest.
 
 
 
 
 
 
 

.
.